امروزه برنامه ها، جلسات و تشکل های اداری از مدیران و مسئولان حول محوری می چرخد که صرفا سکوت و خموشی را به جولانی موقتی در مقابل دوربین ها بازتاب می نمایند تا بر اذهان عموم تزریق گردد که مدیران جولانی دارند و کماکان در حال انجام امور محوله خویش هستند، غافل از آنکه اگر برنامه ها و جلسات بازخوردی داشته اند به مراتب بایستی تغییراتی در بطن مدیریت ها اتفاق می افتاد!
به وفور پیش آمده است، مدیران شهری و نمایندگان، مجمع ها و نشست هایی داشته اند، در حد گفتمان و مباحثه های فرمایشی که غیر از خود و هم پیمانانشان، کسی حضور نداشته است، در خلال گفت و شنودها، فیلم ها و عکس های نمایشی جهت نشر در اذهان عمومی نمایش داده می شود، تبادل نظرها خروجی قابل توجه و قابل فهمی نداشته است، شخصیت های سیاسی و مدنی که ستون فرهنگی و تمدن این شهر به واسطه آنها محکم و سترگ، اعتماد گرفته است در چنین جلساتی حضور نمی یابند، زعم بر آن می رود که جلسات صرفا عده ای ذی نفع و منفعت طلب تشکیل می دهند، و اگر هماهنگی هایی هم از برخی ادارات خاص و مورد نظر در این تشکل ها اگر حضور داشته باشند غیر از حفظ صندلی و پست خود دستاوردی ندارند.
سقز در محاق مدیریت
اشاراتی بر چند مدیریت جهت روشن شدن موضوع لازم به نظر می رسد؛
اداره فرهنگ و آموزش که فرهنگ و تولید دانش و ترویج آموزش را صرفا یدک می کشد هیچ تعاملی با ناشران و فعالان فرهنگی خود نداشته و همواره دوره بطلان و بی برنامگی و روزمرگی خود را تکرار می کند و هیچ برنامه ریزی و نوآوری و کارآفرینی را در خور و در خود نمی بیند و طرح تعالی و سند تحول بنیادین با نماد غیر مترقی کماکان طرح محاق مدیریتی را تجربه میکند.
از دیگر ادارات هماهنگ شده برای جلسات،
شهرداری و اعضای شورا شهر بوده است، هر یک از عضو شورای شهر بر اساس نیازمندی های شهر وظایفی را بر حسب دانش و تجربه، تخصص و مهارت، خلاقیت و قابلیت، دانش مدیریتی، نظم و انضباط شهری، کمیسیون فرهنگی و بسط فعالیت های فرهنگی و ایجاد انگیزه تولید علم و فرهنگ و… بر عهده گرفته اند، وظایف مزبور با آنکه از اهم برنامه های اعضای شورای شهر باید باشد به دلیل فقدان چنین خصایصی هیچ کدام تا حال برای این شهر تحقق پیدا نکرده است، کرسی کوثرنشینان سقز همچنان میل و حکم بر کرسیدن دارند زیرا نمی توانند و نخواهند توانست اندک قدمی برای این شهر بردارند،
باید متوجه شده باشند که؛ شورا بودن و ادعای شورایی و عزم و اراده خدمت رسانی مثل فرافری ها و فرافکنی های زمان انتخابات و تبلیغات نیست!!
صرفا سخن و موعظه کردن نا عمل نیست!!
زمان نعره کشیدن و وعید دادن و وعده های احساسی نیست!!
زمان شورانیده کردن و شستشوی اذهان مردم نیست!!
زمان گرفتن عکس های دسته جمعی یادگاری و جلوه دادن نمادی دیگر از انحاء ستاد پروری و جناح بازی ها نیست!
زمان سناریوسازی و اسطوره ساختن برخی شخصیت ها که هنوز عملکرد قابل قبولی نداشته اند نیست!
زمان همت و عمل است، زمان عزم جزم کردن حداقل نیش سخنانیست که در آن زمان شوربختانه برای مردم رل و نقش بازی می کردید!!!
ناظران انتخابات اگر چه داوطلبانان پارلمان شهری را انتخاب یا تعیین صلاحیت می کنند، بدانند که این انتخاب بایستی از فیلتر صلاحیت ها و قابلیت ها و تخصص ها عبور کند و در واقع مورد تأیید و صلاحیت مردم (عمومی) باشند، ملاک صرف بر عدم سوءپیشینه ها و عدم داشتن پرونده های کیفری و عقیدتی نیست، ملاک اهلیت و صلاحیت و خلاقیت بودن باید باشد…
در اوان انتخابات پیشین شورا، تصوری از یک نامزد انتخاباتی در ذهن دارم، که در انظار جمع کثیری از مردم، سخنانش به اوج احساس رسید و از فرط احساسی اعلام نمود، اگر به تمام سخنانم عمل نکردم، جلوی همین ستاد خود را حلق آویز می کنم!
این نوع سخنان آوازه گرفت و سرانجام این سخنان وی را به کوثر رسانید!
از سخنان پر آوازه ایشان غیر از هیچ! چیزی عاید این شهر نشد!
هیچ گلی هم بر سر این شهر زده نشد!!
و کسی هم به دار آویخته نشد!!!
و این مردم هستند همواره به دار وعده های نافرجام انتخاباتی آویزان هستند!!
سقز همچنان در سایه وجود این مسئولان سخن فروش دور بطلانی از تلخترین مدیریتها را در قلب خود تجربه می کند.
سقز دومین شهر استان کردستان و از شهرهای قدیمی ایران، قدمتی چند هزار ساله دارد و نسبت به گذار تاربخی خود، حتی از شهرها و شهرک های اطراف خود نه تنها توسعه ای نداشته است، محاق مدیریتی، سقز را زمین گیر کرده است و آرزویی حتی بسان شهر بوکان را نیز به گور برده است المانها، پارک ها، فضاهای سبز، میدانها و پلها و دیگر الگوهایی که زمانی در سقز سرآمد شهرهای همجوار بود
سقز هم زمانی شورایی نسبتا منسجم و شهرداری قدر و خلاق و توانا داشت در جای جای این شهر بوی مدیریتی شایسته و قابل به مشام می رسیداما از اوایل دوره چهارم شورای شهر به زوال بی سابقه خود رسید، این سکون و افول مدیریتی شهر سقز ریشه در ناکارآمدی دوره ای باید دانست که سوء مدیریتها، نالایقیها، ناتدبیری ها و ناشایستگی ها را آن زمان نسخه پیچی کردند، تار و پود و ریسمان مدیریت شهری از همین دوران به اوج فشار و گسستگی رسید.
سقز در محاق مدیریت
دوران انحطاط و فروپاشی مدیریتی همیشه پیش زمینه هایی دارد و قابل تحلیل است که زمینه های افول مدیریتی از کجا و چرا و چگونه بسط و گسترش پیدا کرده است، با یقین و مسلم باید اذعان داشت که منشأ نامتعارف و غیر معمول مدیریت شهری به ادوار قبلی به ویژه دوره چهارم شورا بر می گردد، دوره فعلی نیز با الهام از دوره قبلی با فاز تخریبی بیشتر، کارشکنی ها، بی نظمی ها و ناتدبیریها، نامعقولانه شوربختانه کلید خورد.
با باور بر اینکه شورای شهر ستون و عمود یک شهر است ولیکن تنها وجود یک شهردار مقتدر و حاذق است که می تواند به ستون شهر روح مدیریتی ببخشد، در صورتی که قامت ستون شهر( شورا) سست و متزلزل باشد ستون به زمین خواهد نشست و شهردار هم اگر قوی و توانمند نباشد ستون شهر را به قعر زمین خواهد کشانید، وضعیتی نادر و بی سابقه که اکنون دیار تاریخی سقز تجربه می کند.
- نظم و نظام در نظام مهندسی سقز لنگ میزند . . . - مرداد ۳۰, ۱۴۰۳
- دبیرستان پسرانهی انبیاء سقز به دبیرستان شاهد تغییر یافت . . ! - مرداد ۲۵, ۱۴۰۳
- به بهانهی روز خبرنگار . . . - مرداد ۱۷, ۱۴۰۳