نوشته های مشابه
برای روز خبرنگار؛
“نیشتمان قلم” روایتگر حقیقتهای تلخ و ناگفته . . !
🖋 . . . بهنام نیک سرشت
آنچه خبرنگار را به این عرصه کشانده است؛ پویایی، احساس مسئولیت و مهمتر از همه کنشگری در نشر و بازتاب واقعیات جامعه و تلاش برای انتشار اخبار واقعگرایانه و در عین حال افشای حقیقت و نقد و بررسی موشکافانه عملکرد مدیران در چارچوب موازین مطبوعاتی و قانون انتشار و دسترسی آزاد به اطلاعات میباشد. در سیستمهای اداری و اقتصادی کشورهای پیشرفته، رسانههای آزاد و مطبوعات مستقل و فارغ از هر نوع فشار قدرت سیاسی، به عنوان یکی از ساختارهای ضد فساد، نقش کلیدی دارند و از بروز و ظهور خیلی از فسادها ناشی از سوءعملکرد مسئولان جلوگیری میکنند، تا جاییکه رسانهها در سطوح مختلف سیاسی و اجتماعی رکن و جایگاه منحصر به فردی ایفا میکنند.
فعالیتهای خبرنگاری، روزنامهنگاری و ثبت وقایع و حقیقتها، احساس مسئولیت مدنی خودجوشانه میطلبد، اهتمام داشتن برای فعالیت مطبوعاتی یعنی از زندگی و کار فعالیت شخصی خود مایه بگذارید، احساس اینکه نسیت به اوضاع پیرامون خود بیتفاوت نباشید، خبرنگاری؛ رسالت و فعالیتی فراتر از مدنیت یعنی کنشگریست، انسان بیتفاوت نمیتواند کنشگر باشد، چون چیزی نیست وی را از درون به تکاپو و حرکت وا بدارد، برای همین خبرنگاران شهروند محور، بسان دوربینی عمل میکنند که از زوایای مختلف تمامی وقایع را بیمنت و بی توقع به سمع و نظر شهروندان میرسانند، برای بازتاب آنچه به طور عینیت در اطرافمان رخ میدهد، خبرنگار کنشگر بایستی دست به کنش بزند و به صرف واکنشهای از سر انفعال اکتفا نمیکند؛ ممکن است فردی بیگناه کشته شود، زنی بیگناه کتک میخورد، حق کارگری تضییع میشود، شخصی بیگناه را تازیانه میزنند، شخصی در ردای مسئولیت به دوربین نگاه میکند و به مردم دروغ میگوید، مسئولی، بیتجربه و بدون تخصص کرسی مسئولیتی را گرفته است و به جای خدمت، خفت میدهد، نمایندهی مردمی که عملکردش با وعدههایش همتراز و همخوان نیست و به آراء و شعور مردم خیانت میکند و و و . . . واکنشهای رمانتیزه شده خبرنگار در مصاف با این اتفاقات هم به نوعی خیانت به مردم محسوب میشود.
رسالت و ماهیت خبرنگاری در جایگاه رکن چهارم دموکراسی، به عنوان گوش و چشم مردم، نشر عین واقعیات و حقایق است. خیلی از خبرنگاران این شهر با تجاربی که از این حیث دارند، نقاط ضعف و قوت و نقاط فرصت و تهدید این شهر را با تحقیقات میدانی و کتابخانهای به رشتهی تحریر درآوردهاند و به جهت تنویر افکار عمومی و مسئولان، شبانهروزی تلاش کردهاند و اما . . . بارها و بارها شاهد بودهایم برای خبرنگاری که تلاش دارد حقایق و واقعیات را طبق شواهد و اسناد موثق جمعآوری و منتشر نموده است، مورد تهدید شکایت از سوی مسئولین و اشخاص حقوقی قرار گرفتهاند! آری نشر حقایق، کمبودها و سوءمدیریتها همیشه تلخ بوده و باب طبع مسئولان نبوده است و چون پاسخ یا توجیهی برای موضوعات نقد، نداشتهاند، ناچارا مبادرت به شکایت در مراجع قضایی کردهاند و نهایتا رسانهها با ارایه مدارک مستدل منع تعقیب شدهاند، آنچه که با تأمل نیاز به ذکر است که نهادهای امنیتی و سازمانهایی که نقش نظارت بر عملکرد مسئولان را دارند، در چنین مواقعی نقش فرا امنیتی به خود میگیرند و بیشتر به مسئولانی حق دادهاند که عملکردشان نظم و نظام را زیر سؤال بردهاند و به ندرت پیش آمده است که از رسانههای واقع بین و حقایقگرا استقبال کنند، این جمله از مسئولان ناکارامد از رسانههایی حمایت میکنند که سخنان ملیحانه و متملقانه آنان را بازتاب نمایند تا بعضا در خلال نشر چنین موضوعاتی، مناسبتهایی را رقم بزنند!
“انتقاد و روشنگری” دو واژه هولناک برای مدیرانیست که کارآمد نیستند و عملکردشان زیر تیغ نقد رسانهها قرار میگیرد
این رسانهها با نوشتن و انتشار واقعیات و حقایق تلخ، مورد استقبال مسئولان ناکارآمد قرار نمیگیرند، زیرا این رسانهها حاضر نشدهاند، اوضاع نامطلوب حوزهی مدیریتی مسئولان را مطلوب اعلام کنند، این رسانهها همانهایی هستند که کمبودها و نواقص را دیده و به اطلاع مسئولان و عموم مردم میرسانند، متأسفانه این مسئولان بارها به صورت جوابیه و حضور در جلسات، با جملات خوش آب و رنگ و تبسم مدیریتی، خیلی راحت موضوع را توجیه و تکذیب میکنند و این در حالیست موضوعی که آنها را مکدر نموده و به بیان توجیه درآمدهاند یا به تعبیری با بحرانی که در حوزهی مدیریتی به وجود آوردهاند و عاجز و ناتوان از رسیدگی به مشکلات مردم بودهاند آشکار میشود و گاهی هم نمیتوانند ناتوانی خود را پنهان کنند با اعلام مانع تراشیها و نداشتن بودجه برای رفع بحران، ماجرای ناکارآمدی خود را توجیه میکنند.
نقدهایی از اداره صمت و محیط زیست؛ «در رابطه با چالشهای زیست محیطی ناشی از برداشت معادن و فقدان محض کارخانهی ذوب آهن» و «بحران در مدیریت معادن سقز». آموزش و پرورش؛ «ضعف مدیریتی و محاق رفتن پیشرفت و هدایت تحصیلی و بی توجهی به انتصاب مدیران سطوح مختلف آموزشی»، شورا و شهرداری؛ «رکود و توسعه نیافتگی شهری ناشی از ضعف شدید مدیریت شهری» شبکه بهداشت و درمان؛ «ضعف مدیریتی و نارضایتی مردم از بینظمی نوبتدهی در کلینیکها و درمانگاهها، بیتوجهی به مادران باردار و اخذ ویزیتهای غیر موجه و معضل مدیریتی بیمارستانها» و اداره راهور؛ «لنگ مدیریتی در کنترل ترافیک، عدم بهرهگیری از فضاهای رها شدهی شهری برای احداث پارکینک و نبود نظارت درست بر آموزشگاهها به ویژه آموزشگاه پایه یکم سقز که با همان مجموعه قبلی اداره میشود» . . . این تیتر موارد از جمله نقدهایی بوده است که همواره زیر تیغ نقد نیشتمان قلم و دیگر رسانههای این شهر قرار دارند.
خبرنگاران، چشمهای بیدار جامعهاند؛ آنان که با صداقت، جسارت و تعهد، روشنی را به تاریکیهای پنهان میتابانند و صدای بیصدایان را به گوش جهانیان میرسانند. در جهانی که حقیقت گاه در هیاهوی دروغ گم میشود، خبرنگار همان فانوسدار مسیر آگاهی است و باور داریم که رسالت خبرنگاری، نه تنها حرفهای شریف، بلکه مأموریتی انسانی و اجتماعی است.
به نام حقیقت، در روزی که به نام قلم و آگاهی مزین شده است، پایگاه خبری “نیشتمان قلم” با افتخار و احترام، روز خبرنگار را به تمامی تلاشگران عرصه خبر و اطلاع رسانی تبریک عرض مینماید
روزتان مبارک، قلمتان مانا، و صدایتان همیشه بلند . . .
- شاهرگ حیاتی اعتماد مردم؛ زیر پای تصمیمهای ناعادلانه شهرسازی شهرداری سقز - اسفند ۳, ۱۴۰۴
- توقف طرح بازنگری ضوابط تراکم ساختمانی «اضافه شدن یک طبقه بنا در سقز» اعتراضات شدید شهروندان را به دنبال داشت . . ! - دی ۱۶, ۱۴۰۴
- از انتصاب هیئت مدیرهی جدید منطقه آزاد بانه و مریوان تا حاشیهنشینی سقز در معادلات مرزی - آذر ۲۸, ۱۴۰۴
