بایگانی/آرشیو برچسب ها : بخشداری

باید اعتراف کرد هیچ اعتراضی از آرامش روحی اجتماع و بسترهای مناسب آن آغاز نشده و در کل ماهیت اعتراض خشم و ناراحتی بوده و نطفه‌ آن قاعدتا پس از عدم دریافت پاسخ مسئولین به مطالبه‌گری به روش‌های دیپلماتیک و "گفتمان‌ محوری" شکل می‌گیرید و اگر این اعتراض توام با آرامش با یک هارمونی موسیقیایی انجام میشد که نامش اعتراض نبود، هرچند اعتراض به شرط داشتن اساسی فرهنگی در یک سیاست که بلافاصله پس از شنیدن آن به رفع نواقص و پاسخی کابردی بپردازد، می‌تواند حتی در قالب رقص و موسیقی انجام شود که امروز در بسیاری از کشورهای جهان نمونه آن را مشاهده می‌کنیم. ‍اعتراض حق قانونی مردم است

باور کن وقتے کفشهاے خودم را پایم مے کنم و چشمم به کفش هاے تو مے افتد مے خواهم زار زار گریه کنم، عکس جوانے هایت را دیده ام که گرد روے کفشت نمے نشست، باور کن خودم عاشق واکس زدن کفش هایت هستم، اصلا هم اذیت نمے شوم پدر باور کن اصلا مهم نیست

مشاغل گروه ۲ و ۳ و بی گروه‌ها هم بی تدبیری شما را قرمز اعلام می کنند یک سال و یک ماه برای یاد گرفتن درس مدیریت در کلاس کرونا و برادشتن تجربه از روزهای پر کار آن کم است که پیک را به پیک می دوزید و نیوجرسی‌هایی را …

با نهایی شدن لیست داوطلبان مجلس شهری توسط هیئت نظارت استان و هیئت مرکزی، ( که ظاهرا ریشخند بزرگی به تصمیمات هیئت نظارت شهری بود ) انتخابات شورای شهر برای داوطلبان وارد مرحله تازه ای از رقابت شده است .

پیشگفتار: با توجه به فرارسیدن ایام انتخابات ریاست جمهوری و شورای اسلامی شهر و روستاها به صورت همزمان و مشهود بودن عملکرد غیر قابل دفاع و ویرانگر ادوار گذشته شورای اسلامی شهر سقز علی الخصوص شورای پنجم که تنی چند از اعضایش به اتهام فساد یا در بازداشت هستند و یا با قید وثیقه آزاد شده‌اند این سوال میتواند ذهن مردم را به خود درگیر کند که رویکرد شورای ششم نسبت به اوضاع مدیریت شهری چگونه خواهد بود و آیا میتوان به چنین شورایی در چهار سال آینده اعتماد کرد؟؟؟

به پشت دستش نگاهی کرد و بی اختیار انگشتش را روی جای زخمش می کشید، زخمی که سمانه در آخرین لحظه‌های تلاشش برای زنده ماندن روی دست دکتر شکوفه با ناخن‌هایش چنگ زده بود، "دکتر خورشیدی" تنها کسی بود که متوجه شده بود جای این زخم، جای چنگ‌های ناخن است.

‍ برای برون‌رفت از بحران انتخابات یا انتصابات یا رفراندمنگرشی بر دیدگاههای متضاد موجود در جامعه؛ انتخابات درست و دموکراتیک، از بهترین روشهای اعمال دمکراسی و تامین عدالت اجتماعیست.که آنهم چارچوب، پیش زمینه و شرایط خاص خود را می طلبد.هرگاه که حاکمیتی بنا به ابزار قدرتی که در اختیار دارد …

اوضاع این روزهای کشور بی‌شباهت به روزهای ملتهب و پر‌ از بیم و امید ایام انتخابات سال‌های گذشته نیست، سال ١٤٠٠ هم از پر دغدغه‌ترین و شکننده ترین سالها و روزهای تاریخ می‌باشد که مشابه این روزها را در هیچ کتابی نمی‌توان یافت؛ گویی هر هشت سال در چنین ایامی در یک وعده‌گاه همیشگی، سیاست و جامعه ایرانی همدیگر را ملاقات می‌کنند؛ مردمی خسته، شاکی، نا‌ امید ولی چشم به راه تغییر با حس‌ و‌ حالی شبیه احساس ناشناخته «تحول» در لحظات سال‌ تحویل و نجوای «حول حالنا الی احسن الحال»، بلکه شاید از این ستون به آن ستون فرجی باشد! به روال مألوف در این ایام، در رسانه‌های رسمی چنین روایت می‌شود که کشور همچنان در مقطع حساس کنونی قرار داشته و حضور حماسی مردم پای صندوق‌های رأی، تضمینی برای امنیت و ثبات کشور و رأی اعتماد مجدد مردم به نظام است، بنابراین بار دیگر گفتمان، امتحان‌ پس‌داده، امید به تغییر، با سناریویی جدید و موضوعی متناسب با ذائقه و مسئله روز مردم طرح می‌شود.