🔴 حواشی بی پایان؛ بیستمین دوره جشنواره تئاتر کوردی سقز
✍ اسماعیل صادقی
🔹حواشی پایانناپذیرِ جشنوارهٔ بیستم تئاتر کُردی، همچنان سایهای بزرگتر از اعتبار خودِ این رویداد انداخته است. پیشتر در «نیشتمانقلم» دلایل اختلافات و اعتراضات هنرمندان نسبت به سیاستهای دبیر دورهٔ بیستم را منتشر کرده بودیم؛ اما با وجود تصمیم اولیه برای پرهیز از ورود بیشتر به این موضوع، گزارشها و اخبار تازهای از اتفاقات عجیبتر ما را وادار به بررسی میدانیِ وضعیت فعلی کرده است.
🔹دبیر جشنوارهٔ بیستم که این روزها مشغول اجرای نمایش «چنور» در شهرهای اطراف سقز است، حتی به بهانه اجرای همین نمایش هم در سقز حضور پیدا نکرده و نکتهٔ قابل تأمل اینکه نه صفحهٔ جشنواره را دنبال میکند و نه کوچکترین فعالیتی برای اطلاعرسانی دربارهٔ جشنوارهای که خود دبیر آن است در صفحهٔ شخصیاش دارد. عجیبتر اینکه با تغییر شمارهٔ دبیرخانه و انتقال آدرس آن از سنندج به سقز، تلاش کرده تقاضاهای برحق هنرمندان سقزی را کوچک جلوه دهد و در بیانیهای عجیب، این تغییرات را حاصل درخواست هنرمندان سقز معرفی کرده است.
🔹در برابر موج انتقاد رسانههای سقز نسبت به سیاستگذاری جشنواره نیز دبیرخانه سکوت کرده و هیچ پاسخی ارائه نداده است. شنیدهها حکایت از آن دارد که دبیرخانهٔ کمرمق این دوره بیش از آنکه مشغول امور جشنواره باشد، سرگرم تمرین نمایشی است که قرار است در همین جشنواره اجرا شود و تنها واکنش آنها به افکار عمومی یک استوری کنایهآمیز خطاب به دبیران گذشته بوده است. ناگفته نماند زیر سایه همین مدیریت ضعیف، به علت بی برنامگی در برنامه ریزی زمان تمرین، درگیری لفظی شدید ما بین دو گروه تئاتر رخ داد.
🔹در حالیکه زمان ارسال آثار برای تنها جشنوارهٔ تئاتر کُردی ایران ـ که برای دومین بار تجربه حذف داوری را تجربه میکند ـ تمدید میشود، فضای جشنواره همچنان تحتتأثیر تحریمها، اختلافات و حواشی ناشی از مدیریت سخت و تحمیلی قطبالدین صادقی قرار دارد. مسئولان باید بدانند آنچه در دورهٔ بیستم رخ میدهد در حافظهٔ عمومی باقی خواهد ماند و تحمیل نگاه فردمحور و تفکرات کهنه مرکز نشینان بر جشنوارهٔ کُردی و هنرمندان سقز، چیزی جز نشاندادن ناتوانی در برابر مدیران استانی و بیتوجهی نسبت به اعتبار و مسئولیت اجتماعی این جشنواره نیست . . !
- نقدی بر بیستمین دورهی جشنواره تئاتر کوردی سقز - آذر ۲۴, ۱۴۰۴
- توهم فهم؛ تهدید جدی هوش مصنوعی در مواجه با پرسشگری بشر - آذر ۱, ۱۴۰۴
- زیویه، ثبت جهانیِ یک زخم کهنه - آبان ۲۵, ۱۴۰۴