دل نوشته‌ای برای روز معلم, بهنام نیکسرشت, نیشتمان قلم
دل نوشته‌ای برای روز معلم

دل نوشته‌ای برای روز معلم

‍ دل نوشته‌ای برای روز معلم

بهنام نیک سرشت

تقویم بار دیگر ورق خورد و‌ روز معلم را بر پیکره یک تمدن تداعی نمود، همانا تمدن ها به بالندگی معلمان سو می‌گیرند و بیشتر فخر و مباهات پیدا می‌کنند، تمدن هایی که به مقام و منزلت معلمان بیشترین بهاء داده‌اند و در راه تعالی بخشیدن معلمان به جد گامها بر می‌دارند در زمره کشورهای توسعه یافته هستند، چرا که زیر بنای رشد فرهنگ و توسعه و ارتقای شعور و آگاهی بخشی های یک ملت را در سایه معلم و تعلیم معلم می بینند

برای همین ضمن ارج نهادن به مقام شامخ معلمی بیشترین توجه و اهتمام از سوی زمام داران و برنامه ریزان حکومتی به این شغل معطوف میگردد، تا جایی که با نهادینه کردن اذهان عمومی، سرآمد تمام شغل ها را در شغل معلمی تلقی می نمایند، دولت هایی که شیرازه و بن مایه تمدن خود را در فرهنگ معلمی ریشه یابی نمایند کماکان تمدنی سترگ و توسعه پایدار خواهند داشت.
به قول جبران خلیل جبران؛ “برای انهدام یک تمدن لازم است منزلت معلم را شکست”

آموزش و پرورش تنها نهاد زینت روح آدمهاست، تنها بستریست برای صیقل دادن خلاقیت‌ها و پرورش رشد ذهن‌ها و هدایت افکارهای بهینه به سوی رشد و توسعه فرهنگی ملت‌ها..
معلم چون خورشید است دل نوشته‌ای برای روز معلم
که آموزه های دانش را چون بادهای خورشیدی ساطع می‌کند…
روشنگری، روشن بینی، روشنفکری، جهش افکاری به سوی حقایق و تکامل اصلح انسان بودن و انسانیت تنها در چشمه ٱموزش و معلم سیراب می‌شود…
این نهاد اگر به گونه واقعی و هنجارپذیر عمل کند تنها سنگری خواهد بود که هیچ قدرتی در مصاف با آن توان مقابله نخواهد داشت

چنانکه ٱموزش نیاز به آموزشگر توانا و متخصص دارد، مدیریت این نهاد فرهنگی از اصلح مدیران باید باشد، خود معلم و خط واره فرهنگ را در تار و پود روح و کالبدش نقش ببندد، رسالت یک معلم را چنان به اعتلاء برساند که زیبنده و آراسته فرهنگی باشد، روز معلم زمانی معنا و آن مفهوم واقعی خود را پیدا می کند که سیاستگذاران معلم را تنها سرمایه اجتماعی مهم در توسعه کشور قلمداد نمایند زیرا که معلم سرچشمه علم است و خود ثروتی عظیم به شمار می‌رود که با همه دشواری ها و کمبودها به واسطه عشقی که دارد در مسیر تعلیم و تربیت فرزندان و آینده سازان پر قدرت گام بر می‌دارد.

اگر نهاد آموزش و پرورش را به عنوان یک ریشه داخلی جامعه بدانیم به یقین معلم یکی از اصلی ترین ارکان زنجیره آموزشی در دستگاه تعلیم و تربیت خواهد بود. درباره معلمی و ویژگی های آن در سالیان اخیر بسیار قلم فرسایی شده است، یکی از مهمترین مباحثی که همیشه مورد توجه صاحبنظران تعلیم و تربیت قرار گرفته، بحث خصوصیات و مقتضیات معلمی و چگونگی ایجاد این ویژگی ها در اوست که معلمی سوای فن و دانش، خود یک #هنر است، و تنها یک معلم هنرمند می تواند هنر ذاتی فرهنگ را در نقش آموزش و تعلیم به تصور بکشاند

با این اوصاف از سوی سیاست گذاران و برنامه ریزان تعلیم و تربیت نسبت به معلم و آموزش و مدیریت های این نهاد همچنان مورد بی مهری و بی توجهی قرار می گیرند و در این اثناء انگیزه‌ها و رغبت ها در مراکز آموزشی‌ به مراتب سلب و وجهه اصلی این نهاد در حال کم رنگ شدن است.

ترک تحصیل ها و‌ ریزش تعداد دانش آموزان ریشه در سوء دیدگاهها و‌ سوءعملکردهای مافوق مدیریتها باید دانست و همچنین دیدگاه آموزش و‌ ئیدئولوژی نارس این نهاد است که شاهد چنین ریزش‌های اسفباری هستیم از دیگر سو نوع آموزش و‌ محیط آموزش و اساسنامه آموزش است که منتج به چنین حوادثی میگردد

کم توجهی به این نهاد، تخصیص بودجه های ناچیز قانون به این مهم، بی توجهی به اصول قانون اساسی که آموزش از زمان ابتدایی تا پایان متوسطه رایگان است، سوءمدیریتها در حوزه های مختلف این نهاد، عدم توجه به تدوین و تألیف و برنامه ریزی کتب درسی در سایر مقاطع و بی ارتباط بودن آموزش نسبت به بازار کار حتی در دانشگاه‌ها و… شاید از عمده دلایل چنین ریزشهای اسفناک باشد

علی ای حال هر سال در کشور ما در هفته معلم در مقام تعارف زیاد به معلمان می پردازند ولی در عمل به حداقل‌ها بسنده می شود، مراسم گرامی داشت روز  معلم فقط به تقدیر و تشکر های تو خالی و تکراری و گاه ملال آور بسنده می شود و این گرامی داشت با حداکثر یک لوح تقدیر توسط مدیران مدارس ختم می‌شود. دل نوشته‌ای برای روز معلم

همچنین ببینید

مدیریت اداره‌ی راه و شهرسازی سقز، کماکان لنگ می‌زند

مدیریت اداره‌ی راه و شهرسازی سقز، کماکان لنگ می‌زند

مدیریت اداره‌ی راه و شهرسازی سقز، کماکان لنگ می‌زند . . . بهنام نیک سرشت …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *