کردستان و گفتمان توسعه

کردستان و گفتمان توسعه

کردستان و گفتمان توسعه

✍ دکتر سید هاشم هدایت

کردستان و گفتمان توسعه

سال گذشته در جریان اعتراضات مردمیT  در سلسله یادداشت‌های آسیب شناسی جنبش ژینا به برخی از گفتمان‌های فعال درعرصه رقابت بین نیروهای طرفدار، منتقد و مخالف جمهوری اسلامی اشاره کردم و به صورت گذرا درمورد نقش آفرینی هر یک سخن گفتم، از جمله گفتمان‌های: مدنی و دموکراسی خواهی، ناسیونالیسم محلی، ناسیونالیسم ایرانشهری، اصلاح طلبی، سرنگونی طلب و انقلابی. بدیهی است هریک از این گفتمان.ها دارای ویژگی‌ها و اصول و مبانی و شیوه کنشگری خاص خود هستند. متاسفانه در این میان “گفتمان توسعه” به عنوان یکی از گفتمان‌های مهم و شاید کاهش دهنده برخوردها و تنش ها، سهوا یا عمدا، مورد غفلت قرار گرفته است، گفتمانی که در صورت شناخته شدن و میدان داری می‌توانست و می‌تواند بخش زیادی از اصطکاک‌ها را به همراهی تبدیل و از هدر رفتن توان و امکانات طرف‌های درگیر ممانعت کند.

“گفتمان توسعه” دارای رویکردی علمی و خشونت پرهیز است. ایجاد رفاه، دستیابی به اشتغال کامل مجموعه عوامل انسانی و اقتصادی، دستیابی به عزت نفس برای آحاد مردمان، آزادی انسان از هر قید و بند اسارتگر از مهمترین ویژگی های گفتمان توسعه است. نوگرایی و مدرنیسم، اعتنای جدی به توسعه منابع انسانی درکنار بهره گرفتن از دستاوردهای علمی و تکنولوژی از اجزای لاینفک گفتمان توسعه است.

به باور صاحب این قلم در شرایط کنونی، با توجه به محدودیت‌های بسیار و تقریبا غیرقابل حذف برای فعالان سیاسی کُرد، تمسک به گفتمان توسعه می‌تواند جامعه کُردستان را به سوی پیشرفت و پویایی رهنمون شود. امری که متاسفانه و صد دریغا بیش از چهل سال است از فضای گفتمانی فعالان سیاسی کُرد رخت بربسته است. کاش احزاب و سازمان‌های سیاسی و مدنی کردستان، در هر نقطه از سر زمین کردستان، به این قناعت برسند که پیگیری گفتمان توسعه می‌تواند مردم ما را از انفعال سیاست زده کنونی به سمت امید و برون رفت از فضای یاس و ناامیدی سوق دهد.

نظر به اهمیت گفتمان توسعه، خواهم کوشید در حد فهم و آگاهی خود در زنجیره یادداشت‌های تحت عنوان “چه باید کردهای توسعه کردستان” ابعاد ریزتری از فرایند توسعه کُردستان را در معرض دید هم میهنان عزیزم قرار دهم با این امید که متولیان توسعه‌ی کشور و همه فعالان سیاسی و اجتماعی، با هر نگاه و برداشتی، دست در دست هم داده و با ایجاد هم افزایی به توسعه و رشد جامعه یاری رسانند. به نظر می‌رسد گفتمان توسعه تنها گفتمانی است که می تواند همه نیروهای سیاسی، با دیدگاه‌های متفاوت را در کنار هم قرار داده و از هدر رفتن منابع ارزشمند انسانی و اقتصادی جلوگیری کند!

همچنین ببینید

عقده‌ها، حقارت و خودکم‌بینی خودکامگان

عقده‌ها، حقارت و خودکم‌بینی خودکامگان

عقده‌ها، حقارت و خودکم‌بینی خودکامگان آدلر چگونگی تکوین استبداد و خودکامگی را چنین تبیین می‌کند …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *