نوشته های مشابه
از پتروشیمی بیجار تا مطالبات و وعده‌های بی‌سرانجام سقز
بهنام نیک سرشت
با تلاش نماینده بیجار، عملیات احداث کارخانه پتروشیمی بیجار آغاز شد و برگ دیگری در مسیر توسعه این شهرستان رقم خورد. این در حالی است که سقز، دومین شهر بزرگ استان کردستان، همچنان در اجرای پروژه‌های زیرساختی و عمرانی مهم با کندی و تعلل مواجه است. ایمن‌سازی و احداث لاین چند کیلومتر از جاده سقز–بوکان، کارخانه تولید آهن اسفنجی در صاحب و احداث ساختمان دانشکده دولتی سقز از جمله مطالباتی هستند که سال‌هاست وعده تحقق آن‌ها داده می‌شود، اما هنوز به سرانجام نرسیده‌اند
شهرستان سقز با پیشینه‌ای کهن و تاریخی چند هزار ساله، شایسته جایگاهی بسیار فراتر از وضعیت کنونی خود است. با این حال، روند توسعه در این شهرستان همواره کند و ناکافی بوده است. سال‌هاست که مردم سقز بیش از آنکه شاهد اقدامات عملی باشند، شنونده وعده‌ها، شعارها و سخنرانی‌های تکراری بوده‌اند. متأسفانه تاکنون هیچ برنامه مؤثر و ماندگاری که بتواند تحولی جدی در مسیر توسعه این شهرستان ایجاد کند، به نتیجه نرسیده است
پیامد این عقب‌ماندگی توسعه‌ای را می‌توان در افزایش نرخ بیکاری، کمبود فرصت‌های شغلی، نبود صنایع و کارخانه‌های بزرگ و مهاجرت روزافزون جوانان مشاهده کرد. مشکلات اقتصادی و اجتماعی نیز به دنبال این وضعیت تشدید شده و آسیب‌هایی همچون اعتیاد، طلاق، اختلافات خانوادگی، نزاع‌های خیابانی، درگیری و قتل و حتی خودکشی، به دغدغه‌های جدی سقز تبدیل شده‌اند
مردم سقز سال‌هاست بار سنگین این مشکلات را بر دوش می‌کشند. مردم این شهر در شرایط دشوار اقتصادی زندگی می‌کنند و بسیاری از جوانان برای یافتن شغل و آینده‌ای بهتر ناچار به ترک زادگاه خود می‌شوند. در این میان، کمبود زیرساخت‌های ایمن جاده‌ای نیز هر سال جان تعدادی از شهروندان را می‌گیرد و خانواده‌های بسیاری را داغدار می‌کند. اکنون بیش از هر زمان دیگری، سقز نیازمند اقدام عملی، برنامه‌ریزی دقیق و سرمایه‌گذاری مؤثر است
مردم این شهر دیگر چشم‌انتظار وعده‌های تازه نیستند؛ آنان خواهان پروژه‌های واقعی، اشتغال پایدار، توسعه زیرساخت‌ها و توجهی در شأن ظرفیت‌ها و جایگاه تاریخی شهر خود هستند. توسعه سقز نباید تنها در سخنرانی‌ها و شعارها خلاصه شود؛ بلکه باید در کارخانه‌های فعال، جاده‌های ایمن، دانشگاه‌های مجهز و فرصت‌های برابر برای نسل جوان این شهرستان نمود پیدا کند.
