نوشته های مشابه
🔵 رودخانه سقز، بزرگترین جریان مدیریت پوپولیستی
🔹چند سال پیش کلیپی تحت عنوان “سقز در آینده” منتشر شد، که مصداق بارز رویکردی پوپولیستی بود. این کلیپ حدود یک دهه پیش توسط شهردار و شهرداری سقز، با دیدگاهی تبلیغاتی درباره آینده این شهر منتشر شد. در این کلیپ، سازنده محتوا تلاش داشته است با بهرهگیری از وضعیت موجود، افکار عمومی را با بسط دادن وقایع به آینده، گمراه کند. زیبایی طبیعی رودخانه و عبور آن از میان شهر سقز، مناسبترین ابزار این فریب بزرگ بوده است.
اما آنچه در آینده رخ داد، برخلاف تصویر ارائه شده در کلیپ، تخلفی بزرگ و سیستماتیک که در پسِ پرده این تبلیغات پنهان شده بود
🔹رودخانه سقز پس از آن ماجرا، دستنخورده و رها باقی ماند. هر زمان که افکار عمومی در رابطه با مطالبهگری یا رکود پروژههای عمرانی پرسشی مطرح کردهاند، پاسخ سیستم ناکارآمد عمرانی شهر سقز مشابه گذشته بوده است: در این سیستم، مسئولان دوباره به سراغ “رودخانه سقز” میروند و با طرح ایدههایی شبیه آنچه در “ونیز یا پاریس” اجرا شده، تلاش میکنند ضعفهای خود را پنهان کرده و مردم را به آیندهای نامشخص دلخوش نمایند. این ماجرا، نوعی سرکوب مدرن و هوشمندانه علیه جریانهای منتقد است؛ جایی که فرد مسئول، با آگاهی از وضع موجود، سعی در پاک کردن صورت مسئله، منحرف کردن افکار عمومی و ایجاد سازوکار تبلیغاتی برای پنهانسازی ضعفها و پاس دادن مشکلات به مدیران آینده دارد. در چنین سیستمی، جریان منتقد نادیده گرفته شده و گفتمان نقد سرکوب میشود.
🔹بزرگترین ضعف شورا و شهرداری سقز در سالهای اخیر، بدون تردید، نبود پروژههای عمرانی متناسب با نیازهای فعلی شهر است. متأسفانه نه تنها شورا و شهرداری در این دوره نتوانستهاند گرهای از مشکلات عمرانی شهر باز کنند، بلکه بر این بحران نیز افزودهاند.
شهروندان گرامی، حتماً در گذر از پارک حاشیه چهم سقز، سازههایی را مشاهده کردهاند که سالهاست نیمهکاره رها شدهاند. جالب است بدانید، تنها در یک مورد، شهرداری و شورا بابت خسارت ناشی از رها شدن یک پروژه، چند میلیارد تومان به پیمانکار پرداخت کردهاند؛ پروژهای فرهنگی که شاید با همین مبالغ هنگفت میشد آن را کامل ساخت! جالبتر آنکه هیئت تطبیق، یک بار بودجه میلیاردی برای پروژه زیرگذر سقز را مطابق مصوبه شورا تأیید کرده، اما حتی کلنگزنی آن نیز انجام نشده است. نکته عجیبتر اینکه، درست در همان زمان که تیغ انتقاد افکار عمومی بهسوی عملکرد عمرانی شهرداری و شورا نشانه رفت، ترفند قدیمی مجدداً تکرار شد: نصب بنرهای تبلیغاتی در سطح شهر که نوید اجرای طرحهایی برای ساماندهی و زیباسازی بستر رودخانه سقز در آینده را میدهند.
🔹در این تبلیغات گسترده، دو نکته قابل تأمل است: نخست، شباهت بحران کنونی و راهکار ارائه شده با وضعیت مشابه در سالهای گذشته(واژه کلیدی آینده نوعی انحراف بصریست از وضع موجود)؛ دوم، ایجاد خلأ گفتمان منتقد، با وجود ناکارآمدیهای آشکار، از طریق سازوکارهای تبلیغاتی برای نادیده گرفتن نقدها . . !
مسئولان باید بدانند که زیبایی خدادادی رودخانه سقز با تغییرات جزئی در گوشهوکنار آن، و این حجم از تبلیغات، محیطی برای تغییرات ظاهری، تنها فریادی از ناکارآمدی و ناتوانی در مواجهه با معضلات بزرگتر شهر است. آقایان مسئول، قطعا افکار عمومی بر این واقعیت آگاهند، کسانی که اکنون ما را تباه میکنند، نمیتوانند آینده را به ما بفروشند.
“نیشتمان قلم” بر آن است تا با واکاوی ریشههای ناتوانی شورا و شهرداری در حوزه پروژههای عمرانی، این بحران را تحلیل و به آگاهی عمومی برساند . . .
- نقدی بر بیستمین دورهی جشنواره تئاتر کوردی سقز - آذر ۲۴, ۱۴۰۴
- توهم فهم؛ تهدید جدی هوش مصنوعی در مواجه با پرسشگری بشر - آذر ۱, ۱۴۰۴
- زیویه، ثبت جهانیِ یک زخم کهنه - آبان ۲۵, ۱۴۰۴
