سه سال گذشت؛ وعدههایی که سقز هرگز ندید و محقق نشد . . !
📍 تحلیل عملکرد شهردار سقز؛ از تاریخ ۳۰ تیر ۱۴۰۱ تا ۳۰ تیر ۱۴۰۴

📌 وعدههایی که بیسرانجام ماندند؛
✖️ ساخت برجهای چند طبقه
شهردار سقز در سال ۱۴۰۱ مدعی شد که با بستههای تشویقی و جذب سرمایهگذار، شهر سقز صاحب برجهای چندطبقه خواهد شد تا چهرهی شهری مدرنتری به خود بگیرد. اما در این سه سال، حتی یک پروژه خرد در این زمینه کلنگزنی و رسانهای نشد. نه مجوز مشخصی صادر شد، نه طرحی به تصویب رسید و نه هیچ نشانی از حضور سرمایهگذاران خصوصی در پروژههای بلند مرتبهسازی دیده شد. این وعده، امروز نه تنها تحقق نیافته بلکه هیچ افق روشنی هم برای آن وجود ندارد.
✖️ حذف رانت و ورود نیروها از مسیر آزمون
در همان نشست تأکید شد که از این پس جذب نیرو در شهرداری سقز صرفاً از مسیر آزمون شفاف و رسمی انجام خواهد شد و استخدامهای رانتی و لابیمحور پایان مییابند. اما واقعیت تلخ این است که در این سه سال، هیچ آزمون استخدامی معتبری برگزار نشد و جذب نیروهای جدید، همچنان در فضای غیررسمی و غیررقابتی رقم خورد. افراد بسیاری بدون اعلام فراخوان عمومی وارد سیستم شهرداری شدند و اعتماد عمومی به شایستهسالاری بهشدت آسیب دید.
✖️ همایش سرمایهگذاری و اقدامات عمرانی
شهردار سقز از «ظرفیت بالای شهر برای سرمایهگذاری» سخن گفت و وعده برگزاری همایشهای سرمایهگذاری، معرفی فرصتها و آمادهسازی بستههای پیشنهادی داد. اما نه تنها هیچ همایش یا نشست سرمایهگذاری در سطح قابلقبول برگزار نشد، بلکه حتی در قالب پروژههای مشارکتی ساده نیز، شهرداری گامی عملی برنداشت. اقدامات عمرانی طی این سه سال محدود، پراکنده و فاقد برنامهریزی منسجم بودند؛ بهگونهای که بسیاری از شهروندان، شهر را در وضعیت سکون عمرانی مطلق توصیف میکنند.
✖️ طرح پارکبان؛ از امید به بحران
اجرای طرح پارکبان در سالهای اخیر، به جای کاهش ترافیک و نظمبخشی به پارک خودروها، تنها تنش و نارضایتی برای مردم به بار آورد و بعضا در برخی معابر شهری، طرح پارکبان در طرفین خیابانها که از پهنای استاندارد برخوردار نبود، خود بانی ایجاد ترافیک شد! نبود برنامهریزی دقیق، ضعف در آموزش نیروهای پارکبان و عدم شفافیت در نحوه محاسبه هزینهها باعث شد شهروندان بهجای همکاری، دچار درگیری لفظی و حتی فیزیکی با پارکیانها شوند. نه سازوکاری روشن برای پرداختها وجود دارد و نه نظارتی جدی بر اجرای عدالت در جریمهگذاریها. این طرح امروز، نمادی از یک سیاست شکستخورده شهری است.
✖️ وعده بورسیه فارغالتحصیلان سقزی
شهردار در همان نشست قول داد که فارغالتحصیلان برتر سقزی در قالب برنامههایی بورسیه شوند تا پس از تحصیل و کسب تجربه به شهر بازگردند و در توسعه آن نقشآفرینی کنند. اما این ایده نه تنها هیچ طرح رسمی یا بودجهای بهخود ندید، بلکه از سوی شورا یا رسانهها نیز پیگیری نشد. این وعده که میتوانست الگویی مثبت برای پرورش نیروی انسانی باشد، بهکلی به فراموشی سپرده شد و هیچ خروجی ملموسی از آن گزارش نشده است.
✖️ شهر الکترونیک؛ سادهترین وعدهای که اجرایی نشد
در عصر دیجیتال، وعده ایجاد شهر الکترونیک و ارائه خدمات آنلاین، از بدیهیترین انتظارات شهروندان است. اما حتی در این زمینه ساده و کم هزینه نیز شهرداری سقز نتوانست گامی بردارد. سامانههای خدماترسانی آنلاین همچنان ناقصاند، خدمات غیرحضوری به ندرت در دسترس قرار دارند، و هیچ زیرساخت دیجیتال جامعی برای مراجعهکنندگان تعریف نشده است. این شکست در اجرای ابتداییترین اجزای دولت الکترونیک، نشان از عدم اولویتدهی واقعی به نوگرایی و کارآمدسازی شهرداری دارد.
✖️ عدم راهاندازی سامانه شفافیت
یکی از مهمترین وعدههای شهردار، ایجاد سامانه شفافیت برای انتشار قراردادها، پرداختها و حقوقها بود. این سامانه، در واقع میتوانست بخش زیادی از افکار عمومی را اقناع و از بروز شایعات درباره تخلفات مالی جلوگیری کند. اما با گذشت سه سال، نه تنها این سامانه راهاندازی نگردید، بلکه هیچ گزارشی درباره پیشرفت آن هم منتشر نشد. این وضعیت، از نگاه بسیاری از منتقدان، نشاندهنده واهمه مدیریت شهری از افشای واقعیتهای مالی و قراردادهای پشت پرده است.
✖️ بحران در پارک لاله
پارک لاله که قرار بود در دوره جدید مدیریتی بازسازی و احیا شود، نهتنها وضعیت بهتری نیافت بلکه به وضعیتی بحرانی دچار شد.امروز این پارک بیشتر به یک منطقه زلزلهزده شبیه است تا فضای سبز شهری و به دلیل شرایط ناامنی که این پارک به خود گرفته، شهروندان تمایل و رغبتی برای مراجعه به این پارک ندارند . . !
✖️ ثبت تئاتر کوردی سقز در یونسکو
یکی از ادعاهای فرهنگی شهردار، پیگیری ثبت جهانی تئاتر کوردی سقز در فهرست جهانی یونسکو بود. این وعده با آنکه نیاز به مستندسازی دقیق، هماهنگی با وزارت میراث و فرهنگ و لابیگری بینالمللی داشت، بلکه حتی نیاز به یک عزم رسانهای و مردمی گسترده داشت. اما در سه سال گذشته هیچ قدم رسمی یا گزارش مستندی از این روند ارائه نشد و این وعده هم مثل بسیاری از دیگر وعدهها، صرفاً برای جلب توجه در همان نشست باقی ماند.
گفتنیست که اهمیت ثبت جهانی یونسکو آن است که؛ ثبت یک اثر در فهرست میراث جهانی یونسکو توجه و حمایتهای جهانی به سوی اثر ثبت شده معطوف میشود
🔻 جمعبندی: از وعده تا واقعیت، تنها یک فاصله بزرگ باقی ماند
مرور وعدههای شهرداری سقز در تیرماه ۱۴۰۱ و مقایسه آن با وضعیت تیرماه ۱۴۰۴، نتیجهای تلخ دارد: تقریباً هیچ کدام از وعدههای خرد و کلان، حتی در حد آغاز پایههای اولیه، اجرایی نشدند. نه توسعهای عمرانی رخ داد، نه تحول در استخدامها، نه شفافسازی و نه جذب سرمایه. آنچه باقی ماند، تنها مجموعهای از جملات زیبا و شعارهای توخالی بود که به مرور زمان، فرصت طلایی اعتماد عمومی را از بین برد . . !
و در یادداشتهای بعدی به وعدههای دیگر مثل؛
➖تکلیف تعیین تکلیف اراضی پشت شهرک دانشگاه و شفاف سازی در مورد زمینهای عبد
➖زمینهای تملک شده شهرداری، تهاترها و دلایل فروش آنها و . . .
➖ نحوهی مدیریت فضاهای شهری، نحوه کاربریها از ماده واحدهها تا تصرفها . . .
➖عدم اجرای پروژههای شهری از جمله؛ زیرگذر ماموستا هیمن، دو بلوار ۴۵ متری جهت رفع ترافیک شهر، پل مالیاتی، تکلیف پروژههای نیمه تمام؛ مجتمع گلان، مجتمع فرهنگی هنری، ساختمان پزشکان و . . .
بررسی خواهد شد