نوشته های مشابه
🔴 صدا و سیمای سقز؛ نه صدا دارد و نه سیما . . !
✍️ . . .اسماعیل صادقی
🔹این سازهی فلزی نیمهکاره که در تصویر میبینید، همان ساختمان صدا و سیمای سقز است؛ پروژهای که قرار بود، در راستای طرح HDسازی صدا و سیما در سطح استان و با پوشش پنج شهر بزرگ و دهها روستا اجرا شود. با این حال، سهم دومین شهر بزرگ استان کردستان از این طرح ملی، تنها یک اسکلت فلزی رهاشده بوده است.
🔹در آذرماه ۱۴۰۲، مسئولان مربوطه با حضور در سقز و انجام مراسم کلنگزنی، وعده دادند که تا پایان سال ۱۴۰۳ دفتر صدا و سیمای سقز رسماً آغاز به کار خواهد کرد. این وعده در بهار امسال بار دیگر تمدید شد و تاریخ تکمیل پروژه، مجدداً «تا پایان سال جاری» اعلام گردید.
🔹اما بررسی میدانی “نیشتمان قلم” نشان میدهد که علیرغم وعدههای مکرر برای پیگیری و اتمام پروژه، تاکنون حتی یک گام مؤثر در جهت پیشرفت عملیات اجرایی برداشته نشده است. نه تغییر در وضعیت سازه دیده میشود، نه نشانی از کارگاه فعال یا نیروی پیمانکار، تنها سازهای فلزی زنگ زده و مملو از وعدههای مسئولین، که هر بار با تمدید زمان از اجرای آن شانه خالی میکنند.
🔹در مقایسه با پروژههای مشابه در استان کردستان؛ برای درک بهتر این وضعیت، کافی است به شهرهای دیگر استان نگاه کنیم. در سنندج، مرکز صدا و سیمای استان، فاز توسعه و HDسازی ساختمانها با سرعت پیش رفته و بخش قابلتوجهی از تجهیزات جدید نصب شده است. در مریوان و بانه نیز دفاتر خبری با امکانات نسبتا کامل راهاندازی و وارد مدار تولید محتوا شدهاند. حتی در برخی شهرستانهای کوچکتر، ساختمانها به موقع تحویل و فعالیت رسمی آغاز شده است.
🔹این در حالی است که سقز، با جمعیتی بالغ بر ۱۸۰ هزار نفر و جایگاه مهم اقتصادی، فرهنگی و جغرافیایی در استان، همچنان تنها نظارهگر یک سازه فلزی بیجان است. این تأخیر نه تنها محرومیت رسانهای شهر را تداوم میبخشد، بلکه پیام نگرانکنندهای در مورد نحوه اولویتبندی پروژهها و عدالت در تخصیص منابع در استان مخابره میکند!
🔻پرسش ساده اما مهم مردم این است:
اگر شهرهای دیگر توانستهاند در زمان مقرر پروژههای خود را تکمیل کنند، چرا سقز باید سالها منتظر بماند و هر بار با تاریخ وعدهای تازه روبهرو شود؟ براستی مسبب این وضعیت چه شخص یا نهادیست؟!
- نقدی بر بیستمین دورهی جشنواره تئاتر کوردی سقز - آذر ۲۴, ۱۴۰۴
- توهم فهم؛ تهدید جدی هوش مصنوعی در مواجه با پرسشگری بشر - آذر ۱, ۱۴۰۴
- زیویه، ثبت جهانیِ یک زخم کهنه - آبان ۲۵, ۱۴۰۴
