تبریک روز جهانی ارتباطات در هنگامه قطع ارتباط جهانی
در حالیکه قطعی اینترنت بینالملل و سخت شدن ارتباطات با جهان خارج وارد هشتادمین روز خود میشود و این وضعیت عملاً به سومین ماه خود نزدیک شده است، رئیسجمهور روز جهانی ارتباطات را در شبکهای تبریک میگوید که دسترسی به آن برای عموم مردم مسدود است، اما برای خودشان، سیمکارتهای خاص و اینترنتهای ویژه همچنان برقرار . . !
روز ارتباطات زمانی معنا دارد که ارتباط برقرار باشد؛ وقتی میلیونها کاربر از دسترسی آزاد و پایدار به اینترنت بینالملل محروماند، کسبوکارهای آنلاین با خسارات جدی مالی مواجه شدهاند، شرکتهای نوپا مشتریان خود را از دست دادهاند و ارتباطات علمی، آموزشی و تجاری مختل شده است، تبریک گفتن بیش از آنکه نشانه توجه باشد، برای افکار عمومی پرسشبرانگیز و تلخ است
چگونه میتوان از توسعه ارتباطات سخن گفت، در حالی که سرعت پایین، قطعیهای مکرر و محدودیتهای گسترده، زندگی روزمره مردم را تحت تأثیر قرار داده است؟ چگونه میتوان از عدالت ارتباطی حرف زد، وقتی دسترسی برای برخی بدون محدودیت و برای اکثریت با انسداد و فیلترینگ همراه است!؟
اینترنت امروز یک ابزار لوکس نیست؛ زیرساخت حیاتی آموزش، تجارت، خدمات درمانی، ارتباطات خانوادگی و تعاملات حرفهای است. محروم کردن مردم از اینترنت بینالملل، تنها یک محدودیت فنی نیست؛ تبعات اقتصادی، اجتماعی و حتی روانی گستردهای به همراه دارد
اگر قرار است روز جهانی ارتباطات تبریک گفته شود، نخستین گام، بازگرداندن ارتباط واقعی و برابر برای همه شهروندان است؛ ارتباطی بدون تبعیض، بدون دسترسیهای ویژه و بدون هزینههای پنهان بر دوش مردم.
روز ارتباطات، با ارتباط معنا پیدا میکند؛ نه با پیام تبریکی که خود بر بستری تبعیضآمیز منتشر شده است . . !