اوضاع این روزهای کشور بی‌شباهت به روزهای ملتهب و پر از بیم و امید ایام انتخابات سال‌های گذشته نیست، سال ١٤٠٠ هم از پر دغدغه‌ترین و شکننده ترین سالها و روزهای تاریخ می‌باشد که مشابه این روزها را در هیچ کتابی نمی‌توان یافت؛ گویی هر هشت سال در چنین ایامی در یک وعده‌گاه همیشگی، سیاست و جامعه ایرانی همدیگر را ملاقات می‌کنند؛ مردمی خسته، شاکی، نا امید ولی چشم به راه تغییر با حس و حالی شبیه احساس ناشناخته «تحول» در لحظات سال تحویل و نجوای «حول حالنا الی احسن الحال»، بلکه شاید از این ستون به آن ستون فرجی باشد! به روال مألوف در این ایام، در رسانه‌های رسمی چنین روایت می‌شود که کشور همچنان در مقطع حساس کنونی قرار داشته و حضور حماسی مردم پای صندوق‌های رأی، تضمینی برای امنیت و ثبات کشور و رأی اعتماد مجدد مردم به نظام است، بنابراین بار دیگر گفتمان، امتحان پس‌داده، امید به تغییر، با سناریویی جدید و موضوعی متناسب با ذائقه و مسئله روز مردم طرح می‌شود.
بیشتر بخوانید »تغییر و اصلاح، وعده سر خرمن
