بایگانی/آرشیو برچسب ها : اجتماعی

کسابت و امرار معاش در سقز در جغرافیای تقسیم ثروت در مختصات فلاکت قرار گرفته و به قول معروف، نان درآوردن، دست در دهان شیر کردن است، هرچند شیر بیچاره‌ای که باید دست در دهانش می کردی تا لقمه‌ای نان در می‌آوردی اکنون از گرسنگی به کوردستان عراق رفته و آنجا مشغول کارگری‌ست.

برنامه مسکن کاندیدای ریاست جمهوری ۲۵ سال از سیاستهای جهانی عقب است.در خبرها آمده است که یکی از کاندیداهای ریاست جمهوری حرف از ساخت سالیانه یک میلیون واحد مسکونی زده است.تجارب ساخت مساکن دولتی در دنیا و ایران بدون توجه به تقویت ساختارهای اقتصادی بویژه اشتغال خانوارهای کم درآمد مصداق …

مافیای شهر… صفحه سوم سقز، ۱۴۳۲/۳/۲۰ مافیای شهر… حرف‌های دکتر خورشیدی توی سرش عین عقربه‌های ساعت تیک تیک می کند.می گفت؛دکتر شکوفه، قاضی سیاوشی که با ماست خیال همه راحته، راستی تو تا حالا هتل ققنوس رفتی؟ سیاوشی تموم مهمونی‌هاشو تو هتل ققنوس میده، شبایی که اونجا هستیم انگار اروپاست، …

پارک‌ها و فضای سبز شهری محل مناسبی برای آسایش و آرامش روحی شهروندان است، تمهید و فراهم نمودن امنیت پارک‌ها و فضایی سرشار از آرامش و آسایش و فرهنگ سازی و حفظ و نگهداری امکانات موجود در پارک‌ها از اهم وظایف خدمات شهری و فضای سبز شهرداری‌هاست، مستلزم ایجاد این فضا، مدیریتی مقتدر و مجرب می‌طلبد که شوربختانه این نوع مدیریت به ویژه در پارک‌های شهر احساس نمی‌شود.

پیشگفتار: با توجه به فرارسیدن ایام انتخابات ریاست جمهوری و شورای اسلامی شهر و روستاها به صورت همزمان و مشهود بودن عملکرد غیر قابل دفاع و ویرانگر ادوار گذشته شورای اسلامی شهر سقز علی الخصوص شورای پنجم که تنی چند از اعضایش به اتهام فساد یا در بازداشت هستند و یا با قید وثیقه آزاد شده‌اند این سوال میتواند ذهن مردم را به خود درگیر کند که رویکرد شورای ششم نسبت به اوضاع مدیریت شهری چگونه خواهد بود و آیا میتوان به چنین شورایی در چهار سال آینده اعتماد کرد؟؟؟

به پشت دستش نگاهی کرد و بی اختیار انگشتش را روی جای زخمش می کشید، زخمی که سمانه در آخرین لحظه‌های تلاشش برای زنده ماندن روی دست دکتر شکوفه با ناخن‌هایش چنگ زده بود، "دکتر خورشیدی" تنها کسی بود که متوجه شده بود جای این زخم، جای چنگ‌های ناخن است.

اوضاع این روزهای کشور بی‌شباهت به روزهای ملتهب و پر‌ از بیم و امید ایام انتخابات سال‌های گذشته نیست، سال ١٤٠٠ هم از پر دغدغه‌ترین و شکننده ترین سالها و روزهای تاریخ می‌باشد که مشابه این روزها را در هیچ کتابی نمی‌توان یافت؛ گویی هر هشت سال در چنین ایامی در یک وعده‌گاه همیشگی، سیاست و جامعه ایرانی همدیگر را ملاقات می‌کنند؛ مردمی خسته، شاکی، نا‌ امید ولی چشم به راه تغییر با حس‌ و‌ حالی شبیه احساس ناشناخته «تحول» در لحظات سال‌ تحویل و نجوای «حول حالنا الی احسن الحال»، بلکه شاید از این ستون به آن ستون فرجی باشد! به روال مألوف در این ایام، در رسانه‌های رسمی چنین روایت می‌شود که کشور همچنان در مقطع حساس کنونی قرار داشته و حضور حماسی مردم پای صندوق‌های رأی، تضمینی برای امنیت و ثبات کشور و رأی اعتماد مجدد مردم به نظام است، بنابراین بار دیگر گفتمان، امتحان‌ پس‌داده، امید به تغییر، با سناریویی جدید و موضوعی متناسب با ذائقه و مسئله روز مردم طرح می‌شود.

سمیر، کوتوله معلول مسیحی بود که همیشه بر دوش دوست نابینای خود به نام عبدالله سوار بود.