🔹آتشنشانان، فرشتههای نجاتی هستند که آتش عشق به خدمت در وجودشان زبانه میکشد تا در میان شعلههای سوزان حوادث، جان انسانها را نجات دهند و آرامش را به خانوادههایی بازگردانند که لحظهای از حادثه، برایشان به اندازه یک عمر میگذرد.
🔹آتشنشانی، تنها یک شغل نیست؛ انتخابی دشوار و مسئولیتی سنگین است؛ شغلی که در آن، انسان با خطر، آسیب، ناامنی و گاه با مرگ روبهرو میشود تا دیگری فرصت زندگی داشته باشد. آتشنشان بودن، شهامت، جسارت، فداکاری و آمادگی برای قرار گرفتن در سختترین شرایط را میطلبد؛ چرا که آتشنشان در لحظهای وارد میدان میشود که دیگران در حال فاصله گرفتن از آن هستند.
🔹اما مدیریت چنین مجموعهای، خود مسئولیتی به مراتب سنگینتر است. مدیریت در حوزه آتشنشانی، تنها به داشتن عنوان مدیریتی محدود نمیشود؛ بلکه فراتر از جسارت، جرأت، جنم و توانایی، نیازمند شناخت دقیق میدان، تصمیمگیری در لحظه، مسئولیتپذیری، قدرت سازماندهی، حمایت از نیروها و درک عمیق از اهمیت جان انسانهاست.
🔹در چنین مجموعه حساسی، مدیر باید بتواند در کنار نیروهای خود بایستد، خطرات این حرفه را بشناسد، توان و ظرفیت نیروها را به درستی به کار گیرد و در لحظات دشوار، تصمیمی بگیرد که نتیجه آن میتواند با جان انسانها گره خورده باشد.
از همین رو، ظرفیت مدیریتی در آتشنشانی را نمیتوان صرفاً با معیارهای اداری سنجید؛ این جایگاه، بیش از هر چیز به توانایی، شهامت تصمیمگیری، تجربه، درایت و مسئولیتپذیری نیاز دارد؛ ظرفیتهایی که بیشک در مدیریت کنونی این بخش حساس در سقز قابل مشاهده است و شایسته قدردانی است.
🔻به احترام مردانی که برای نجات جان دیگران، جان خود را به خطر میاندازند؛
هفتم مهر، روز آتشنشان بر تمامی آتشنشانان فداکار و خانوادههای صبور آنان گرامی باد.