نوشته های مشابه
در مواجهه با افزایش سرسام‌آور قیمت دارو، این پرسش جدی مطرح است که اصل و اساس وظایف کمیسیون بهداشت و درمان مجلس و نهادهای متولی حمایت از بیماران چیست؟
رئیس کمیسیون محترم بهداشت و درمان مجلس، از افزایش ۴۰۰ تا ۵۰۰ درصدی قیمت برخی داروها و افزایش ۱۰۰ تا ۲۰۰ درصدی قیمت برخی دیگر سخن می‌گوید؛ اما صرف اعلام این ارقام، دردی از بیمار و خانواده‌ای که توان پرداخت هزینه‌های درمان را ندارد دوا نمی‌کند. پرسش مهم‌تر این است که راهکار چیست و قرار است چه نهادی بار این هزینه سنگین را از دوش بیمار بردارد؟
🔸اگر صندوق بیماران خاص و صعب‌العلاج منابع کافی برای پوشش هزینه‌های درمان را ندارد و بیمه‌های تکمیلی نیز در بسیاری از موارد از پذیرش هزینه‌ها خودداری می‌کنند، پس فلسفه وجودی این سازوکارهای حمایتی در چنین روزهایی چیست؟
🔸شاغلان سال‌ها مبالغ قابل توجهی بابت بیمه‌های تکمیلی از جیب خود پرداخت می‌کنند و برای بیماران خاص و صعب‌العلاج نیز صندوقی با هدف حمایت از هزینه‌های درمان ایجاد شده است. این منابع دقیقا برای چه روزی باید به کار گرفته شوند، اگر در زمان جهش قیمت دارو و افزایش هزینه‌های درمان، بیمار همچنان ناچار باشد بخش عمده هزینه را از جیب خود بپردازد؟
🔸اگر منابع بیمه‌های تکمیلی و صندوق بیماران خاص و صعب‌العلاج تکافوی هزینه‌های درمان را نمی‌کند، باید شفاف توضیح داده شود که بیمار در برابر این افزایش هزینه‌ها دقیقا از چه حمایت مؤثری برخوردار است؟
نمی‌توان از یک سو حق بیمه‌های سنگین دریافت کرد و از سوی دیگر، هنگام بیماری و افزایش هزینه‌های درمان، بیمار را میان بیمه پایه، بیمه تکمیلی و صندوق‌های حمایتی سرگردان گذاشت و در نهایت نیز گفت منابع کافی وجود ندارد.
🔸نتیجه‌ای که از این وضعیت به ذهن بیمار می‌رسد، بسیار تلخ است: اگر بیمار توان مالی نداشته باشد، افزایش چند صد درصدی قیمت دارو می‌تواند او را در معرض لاعلاجی و حذف تدریجی از چرخه درمان قرار دهد؛ و این یعنی درمانی که باید حق بیمار باشد، به امکانی وابسته به توان اقتصادی او تبدیل می‌شود.
پرسش افکار عمومی روشن است: اگر قرار نیست بیمه‌های تکمیلی و صندوق بیماران خاص و صعب‌العلاج در روزهای سخت درمان، بار هزینه را از دوش بیمار بردارند، فلسفه پرداخت این مبالغ و تشکیل این صندوق‌ها دقیقا چیست . . !؟
