استاد وعده‌های ناممکن؛ وقتی دوره نمایندگی به فصل وعده‌های بی‌سرانجام تبدیل می‌شود

نوشته های مشابه

جاده‌های ناایمن، وعده‌های تکراری و پروژه‌هایی که همچنان در انتظار اجرا مانده‌اند

ظاهراً در این دوره از نمایندگی سقز و بانه، آنچه بیش از هر چیز سهم مردم شده، وعده‌هایی است که یکی پس از دیگری مطرح می‌شوند، اما در عمل خبری از تحقق آن‌ها نیست. گویی قرار نیست هیچ طرحی مطابق زمان‌بندی اعلام‌ شده به سرانجام برسد و شهروندان باید همچنان میان وعده‌های تازه و مشکلات قدیمی سرگردان بمانند.

🔸محورهای سقز ـ بوکان، سقز ـ دیواندره و سقز ـ بانه سال‌هاست با مشکلات ایمنی، نواقص زیرساختی و وضعیت غیراستاندارد بخش‌هایی از مسیر دست‌وپنجه نرم می‌کنند؛ جاده‌هایی که هر نقص و کمبود در آن‌ها می‌تواند به بهای جان انسان‌ها تمام شود. در چنین شرایطی، خانواده‌های این شهرستان بارها داغدار عزیزان خود شده‌اند و انتظار دارند مسئولان به‌ جای تکرار وعده‌ها، برای ایمن‌سازی و تکمیل این مسیرها اقدام عملی و قابل سنجشی انجام دهند.

🔸در این میان، وعده‌های مربوط به محور سقز ـ بوکان نیز به یکی از نمونه‌های آشکار فاصله میان گفتار و عمل تبدیل شده است. ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، در جریان سفر استاندار کردستان به سقز، اعلام شد که ۹ کیلومتر از این محور، حد فاصل روستای سرا تا ورودی بوکان، تا ۳۰ مهرماه زیر بار ترافیک خواهد رفت؛ وعده‌ای که اکنون موعد آن فرا رسیده، اما تحقق آن همچنان با ابهام روبروست. بخش‌هایی از مسیر، از جمله آسفالت، نصب علائم، ایمن‌سازی نقاط حادثه‌خیز و اقدامات ضروری برای بهره‌برداری ایمن، همچنان نیازمند پیگیری و تکمیل است.

🔸پرسش روشن مردم این است: وقتی برای یک پروژه تاریخ مشخص اعلام می‌شود، چرا با فرارسیدن موعد مقرر، نه خبری از تحقق کامل وعده است و نه توضیحی شفاف درباره دلایل تأخیر؟ آیا اعتبار کافی تخصیص نیافته است؟ آیا کمبود تجهیزات، مشکلات پیمانکاری یا موانع اجرایی وجود دارد؟ اگر چنین است، چرا مسئولان به‌ جای ارائه گزارش دقیق و پاسخ‌گویی به افکار عمومی، سکوت می‌کنند یا وعده‌ای تازه می‌دهند؟
وعده دادن، جایگزین اجرای پروژه نیست. مردم سقز و بانه به تاریخ‌های تازه و جملات امیدوار کننده دیگری نیاز ندارند؛ آن‌ها نتیجه می‌خواهند، آن هم پیش از آنکه تأخیرها و ناایمنی جاده‌ها، خانواده دیگری را عزادار کند. وعده‌ای که بدون پشتوانه اجرایی و برنامه روشن مطرح شود، نه‌تنها امیدآفرین نیست، بلکه می‌تواند اعتماد عمومی را فرسوده‌تر کند.

🔸وقتی نماینده و مسئولان اجرایی از زمان مشخص برای پایان یک پروژه سخن می‌گویند، باید در برابر تحقق آن نیز پاسخ‌گو باشند. تکرار وعده‌های محقق‌نشده، به‌ ویژه درباره جاده‌هایی که مستقیماً با جان شهروندان ارتباط دارند، برای خانواده‌های داغدار و مردمی که هر روز از این مسیرها عبور می‌کنند، تلخ و آزاردهنده است؛ گویی بر زخم‌های کهنه آنان نمک پاشیده می‌شود.
مردم دیگر وعده نمی‌خواهند؛ جاده ایمن، پروژه تکمیل شده و پاسخ‌گویی مسئولانه می‌خواهند. اگر قرار است این دوره نمایندگی با عنوانی در حافظه مردم بماند، بهتر است به‌ جای فصل وعده‌های بی‌سرانجام، فصل تحقق تعهدات و پایان دادن به مشکلات دیرینه باشد. زمان آن رسیده است که نماینده سقز و بانه و مسئولان مربوط، به‌ جای اعلام موعدهای تازه، گزارش روشنی از میزان پیشرفت پروژه‌ها، موانع موجود و زمان‌بندی واقع‌بینانه تکمیل آن‌ها ارائه دهند. زیرا وعده‌ای که بارها تکرار شود اما به نتیجه نرسد، دیگر امید نیست؛ مطالبه‌ای است که بی‌پاسخ مانده است.